Bir an gelir ve insan önemsemeyi bırakır.
Boşluk iyidir bazen, yumuşacık ve hafiftir, sen düşmediğin sürece o da acıtmaz.
Ve Zaman gelir,
her kes payını alır yalnızlıktan.

Gidiyordum.
Elimde bir kitap, bir kaç giysi bavulumda, dizüstü bilgisayarım ve takım elbisenin içine sakladığım yalnızlığım.
Mutsuz değildim. Her zamanki gibi başım dik, uçağımın kalkacağı saati bekliyordum.
Sıra sıra banklara serilmiş insanların arasında, bir ben…
Aslında anlatacak hiç bir şey yok. Çalmayan telefonuma inat, sensiz değildim.
Aslında yokluk.
Olan şeylerde senin kadar kocaman
Kocaman
Dedim ya,
Boşluk.

Neyse efendim havalandık. Biz büyüdükçe yeryüzü küçüldü, Biz küçüldükçe de büyüdü bulutlar.
Bulutları hep benzetmişimdir zaten,
Kimini kelebeğe, kimini bir koyuna,
İçi boş insan kılıfları gibidirler de.
Anlatmalıyım..

Cam kenarına almışlar biletimi, tam da uçurumun başına,
Uçak sağa yattıkça ben dağların doruklarında buluyorum kendimi.
Zirvelere bakıyorum sen yoksun.
Sonra zirvelerden aşağılara….
Bir an elimi uzatıp bir parçasını yakalıyorum bulutun.
Serin beyaz bir topak.
Alıp yanımda oturan hayaline uzatıyorum onu.
Görmüyor.
Anlıyorum ki oynamak istemiyor artık benimle
Neyse,

İndik.
Kapılardan geçip valizlerimizi falan aldık.
Bekleyen aracın başındakilerle tanıştık selamlaştık.
Akşam yemeğinden önce koca koca adamlarla buluştuk daha sonra.
Herkes kocaman ama,
Şöyle Toroslar gibi sıra sıra ve boy boy.
Ancak hiç kimse benim çıkıpta indiğim tepelerin yollarını bilmiyor.
Olacak o kadar işte.
Konuşmalar, dert yanmalar, söyleşiler eşliğinde,
Sürüp gitti A-dana
Kaldığım gün başına 14 cinayet işlendi.
Gittiğim şirket bir kaç ton sipariş aldı.
Ayağın uğurlu dediler,
Onlar güldü
Ben güldüm.
Çok da uzatmayayım,

Su gibi akıp geçmedi zaman,
Ancak bende suyun içinde değildim elbet,
Günler aktı,
Geceler aktı,
Çok Sıcaktı ama çok
Terler de aktı su gibi her yanımdan.
Her telefona gidişi ellerimin,
Sessizliğin canımı yaktı.
Şükrederler ya hani,
Döndüm.

Uyudum önce,
İyice uyudum ama
Uyandım sonra, Özlediğim yerleri gezdim. Moda da çay içtim Teras’ta,
Kendime baktım,
Denize baktım,
Yelkenlere, motorlara, sahilde yürüyenlere baktım,
Esen rüzgarla gelen ıhlamur kokusuna takıldım biraz.
Yansımalarına baktım güneşin.
Sararmaya başlayan bir yaz,
Kaybolmaya başlayan bir yüz gördüm.
Yoktun,

Bir yerlere mi saklanmıştın da ben bulamıyordum seni ?
Yada sen bulunamıyordun da, ben mi arıyordum boşuna boşu ?

Boşluk..
Acıtmaz hiç.
Ve zamanı gelir,
Her kes payını alır yalnızlığından..