Ä°lla kuzgun mu olmak gerekir,
Mademki kanatlarımız var bizim,
Belki bir gün kelebek?…

İşte o zaman belki yargılanmayacağız,
Taammüden zaman öldürmek suçundan,
Ne için geldiysek hayata,
Onun için yaşayıp gideceğiz.
Sırtımızda tozlu kanatlar,
Yükümüz ağır hani,
Ve ardımızda şu toprak.

Güle güle koca Çınar,
Senin gölgende yapılacaktı ya bunun da kapağı,
Olmadı olamadı,
Kısmet diyelim,

İlla bir kuş mu olmalı ha?
Mademki kanatlarımız var bizim,
Belki kanatlarımızda bir uğur..

Uç uç uç be böcek!
Düşsel kanatlarında koca bir yangın
Tam da can evimizde ateÅŸi
Güle oynaya git her zamanki gibi
Ve bir elinde sigara
Yine zamansız..
Sonsuzluklara….

Uç uç uç hadi,
Madem ki kanatlarımız var bizim!
Belki bir gün bir ışık…