bir ipte süzülen iki yağmur damlasıydık. buluştuk. ve düşüşümüzü tamamladık. Artık toprağın sonsuzluğuna anlam katmaya çalışan birer hiçiz, her birimiz. Eksiğimize can veren, yine sen ayrı beden, yine ben ayrı beden. Yağar mıyız ki bir gün yeniden? İpin Ucu; (Kütle Çekimi, isminin tüm halleri, falan filan : -)

Ä°lla kuzgun mu olmak gerekir, Mademki kanatlarımız var bizim, Belki bir gün kelebek?… Ä°ÅŸte o zaman belki yargılanmayacağız, Taammüden zaman öldürmek suçundan, Ne için geldiysek hayata, Onun için yaÅŸayıp gideceÄŸiz. Sırtımızda tozlu kanatlar, Yükümüz ağır hani, Ve ardımızda ÅŸu toprak. Güle güle koca Çınar, Senin gölgende yapılacaktı ya bunun da kapağı, Olmadı olamadı, Kısmet diyelim, [...]