Sanırım kayboldum .”

Hayır dedim kaybolmazsın sen. Ben seni aradığım sürece sadece bulunamayansın hepsi bu.
Hem Ben ana olandan uzaklaşıp babama yaklaştıkça bulacağımı varsayarak,
Her çıktığımda nefeslenmek için bir kayalığa, Belki Yeniden bir ada sanarak orayı,
Sonra daha da derin sulara dalarak,ardından
Hem zaten
Yanılgıda özümüzdedir yangı da
Tut ki yengide içindedir bunun, yenilgi de.
Ardından gelecekse gelir zaten boğulmak.
Hem sonra açılacak ilk yelken ile gidilecek yönü bilen ve tanıyanda sensin,
Rüzgar bizim için sadece bir umut,
Okyanus ise yaşam gibi, belki de gerçek olan

Algılardan notlar;

Elvan dedi ki:
“Sözüne söz süremem.Anlamına mana ekleyemem.Bir takdirlik mesafeden yakınına geçemem.Selamı yürekten bırakıp kıyılarına,okyanuslarda karşılaşmanın dileğini bırakıyorum cebine. Bırak Varsın ıslansın umutlar.Yakamoza serer kurutursun.”

Ela Dedi ki:
“ekleyecek bir şeyim yyok, bu satırların cebine koymuşsun sen bizi :)
yüreğine sağlık ”

Yüzyıllar önce damarlarıma sızan yorgunluk,

İşte bir kaç saat sonra içimdeki tüm tunellerden, geçen trenlerin, makinistlerin, ağır demir yolu işçilerinin, paslı veya gıcırdayan rayların, üzerinden yol alan vagonların, yolcularının, misafirlerinin belki, onlar yol aldıkça karşılaştıkları manzaraların değişecek olması nedeniyle hayalleri ve yaşamları değişecek.

İçimde akan her şey,
Tüm yolculuklar, yollar, yolcular ve konak yerleri,

Yepyeni ve daha az kullanılmış tünellerden, daha dingin olmasını umduğumuz seyahatlerine devam etmek üzere.

Gezegen ağır ağır dönüyor.
İçinde ve yörüngesinde bulunan, yaşamaya hevesli her canlının hayatını daha da kolaylaştırmak için hareketleniyor.
Depremler, ağır tusunamiler, kasırgalar, kar fırtınaları deli yağmurlar ve seller, bir kaç saat içinde şiddetlerini,yönlerini akışkanlıklarını, tamamen değiştirip, yeni yaşam alanlarına akan tunellerde yol alan herşeyi, onlar için hazırlanan cennetlerine yönlendirecekler.
Olası yeşil vadilere, masmavi denizlere…
Her şey duracak sonra.

Gezegen de,
yorgunluk da,
yaşam da.

Ardından yeni başlayana uyumlanma sürecine geçişecekler.
Her şey birbiri ile kaynaşacak ardından.
Yüzyıllar öncesinde damarlarıma sızan yorgunluk.
O gidecek,
Yerine bir dahası gelişene kadar dinginlik pompalanacak.

Milad dediğimiz şey, görece.
Ne İsa’dan başlar, ne Musa’dan gelir,
Ve aslında tamamen senin başlangıcınla başlar,
Sonlanmaz hiç.
Tekamül dediğiniz şey ise,
olan biteni anlamlandırabilmeniz için gelişmeye açılan sürecinizdir.
Ve dünyayı kendi renkleri ile görebiliyorsanız,
Dokunabiliyor ve sevebiliyorsanız.
Başarmışsınızdır.
Gerisi en kıymetli hazinelerinizin üzerindeki toz,
Parlayan metal objelerinizdeki Pas,
İşleyen kimyanızdaki çapaktır.
Hikayedir…
Milad,
İşte böyle iç içedir takamülünüzle.

Gezegen ağır ağır çekim gücünü bırakıyor şimdi.
Kutupları yer değiştirmeye hazır bir topaç,
Gerisi kısa süren bir karanlık,
Sonrasında ürkek bir ay ışığı,

Ve ay şaşkın olan bitenden,
Dolundördün halinde.
Yenihayat denen şeyi coşkuyla selamlıyor.
Yine de duru,
Bir sonrakine kadar olabildiğince canlı haliyle..

Emrah, Ayşe ve Cüneyt’e,
Dostça ve sevgiyle desteklerini esirgemeyenlere bir de,

Teşekkür ederim
Görüşürüz

İyi dilekleri hissedebiliyorum ben.
Ve şimdi dilemenin tam da zamanı.