***

Soyunup limanlara, dökünüp fidanlara, günahı boynumuza, çırılçıplak ve edepsiz.
Ha bir suya, ha bir çiçeğine çağlanın, yada bir küfre vurulmuş çifte kilitli kapılarda.

Yıkık taş duvarların aralarında, yeni yeni sararmaya yüz tutmuş otları da ezerek, bir deve dikeninden, bir de meraklı gözlerden, gizlenerek el alemden, saklanarak bir incir ağacının yabanlığına, kayboluyoruz. Hep bir günahı da olmuştur bunun.

Alışkın da deÄŸiliz ki bu tür kaçamaklara…
Neden sonra o bir yana, ben bir yana savruluyoruz.

***