“Ağaç, gün ışığını alabilmek için o kadar çok eğilmiş ki, şu an süregiden bu korkunç fırtınaya nasıl dayanacağını kendisi de bilmiyor.”
Sesli notlarımdan
Her şey sürer gider, eğer ben bu şeylere, ‘neden?’ diye sorarsam, ‘şeyler’ benim sorgumdan, bir sonuç çıkarma talebime çabucak ve kolaylıkla yanıt verebilir.
İlk bakışta aldığım yanıtlar, kısa bir süre için doğru imiş gibi görünür, [...]
Sade’yi bir kaç kez daha sağaltarak, varılabilecek son noktaya kadar gidebilmeyi ummuştum. Gözlerimi kapattım. Ağaç kırmızı çiçekleri ile gözlerimin önünden gitmiyor ki. Sonra her aklıevvel kişi gibi ağacın kendisini boş verip meyvası ile uğraşmanın kolaycılığını seçip…
Ama ya sararan yaprakları?
Sağ tarafımdaki mağazanın geniş ekranlarından akan mısır piramitleri var. “Binlerce yıl evvel Orion takımyıldızlarını işaret edecek biçimde [...]
Sana söyleyecek o kadar çok şey birikti ki içimde…
Gecenin bir yarısı poyraz rüzgarına göğsünü gere gere direnen balkonun bir ucuna tünedim. İçmemem gereken bir sigarayı tutuşturdum avuçlarımda. Sonra kaldırıp başımı samanyolunu gözledim. Kulaklarım rüzgarın uğultusuyla biçimlenen doğal bir şarkının nakaratında. Önümde, hemen balkonun altından başladığı yanılgısına çabucak kapılıp, bir adımda içine düşebileceğin kadar yakınımızda akan [...]
Belki bütün varlığımız, bir bitkinin yaprağında basit çıkıntılar olmaktan ibarettir.
Kim bilebilir?
İp ucu; (Devam edecektir sanırım
Ne Demişler?