|
|||||
|
“..Türkiye’yle ilgili kaygılarımın başında,ülkenin giderek çok gerici olması geliyor. Çok geri gitti hakikaten, insanlar çok tutuculaÅŸtı. Sanırım demokrasi devlet yöneticilerini ürküttü ve onu farklı yorumlamaya çalıştılar. Demokrasi deyince nedir, halkın karar mekanizmasına katılması anlaşılır. Ama sanırım süreç içinde egemen güçler bunun yanlış olduÄŸunu gördüler. Karar mekanizmasına da halkı katmamak gerekir diye düşündüler. Örgütlü bir toplum [...] *** “İçime sok, batır sevgini derinlerime, döndür yalanlarını bir burgu gibi, çek hızlıca tapasını ÅŸarabın, dök kanımı.” Diline doladığı ÅŸarkısının nakaratıydı bu ve usanmıştı tekrarlamaktan. İçinden geçeni tükürdü yere. Tutundu gergin bedenlerini, dallarının serinliÄŸine tıkıştırdıkları zeytin aÄŸacının bir dalına. Kalkacak oldu. “Toparlanmak” diye küfretti. Hem de Barışın kollarında. Aklına güvercin geldi. Pis pis sırıttı. Kustu [...] Ellerimi bilinçsiz bir ÅŸekilde uzatıp, kendimi birden bire içinde bulduÄŸumu varsaydığım karanlığın sınırlarını yokluyorum. Işık hala kayıplardaki yumak. Göremiyorum. Ama gerçek, zifiri bildiÄŸimden ötürü oldukça sade. Veya ben öylesini varsaymayı tercih ediyorum. Bir sevi bu, aÅŸkın olası baÅŸka bir tarifi belki. Bir ihtimal, olmayan limanların büyük dalgakıranlarına, olmadık zamanlarda vuran grileÅŸmiÅŸ dalgaların… her neyse… Veya [...] Bir süredir uyuyamıyorum. EÄŸer rüyada isem uykumu bölen, uyanıksam öteleyen, hanidir içinde bulunduÄŸum sadeliÄŸi karmaşıklaÅŸtıran bir durumda buluyorum kendimi. Ne zaman “tamam ben artık büyüdüm” desem, yeniden, saçları dağınık, burnu akan, ayakları ve elleri oynadığı oyunlardan kirlenmiÅŸ, toza topraÄŸa, çamura bulanmış, geceyi unutmuÅŸ, sokaklarda gün boyu topuyla yarenlik eden bir çocuk halllerinde yakalanıyorum, yine kendime. |
|||||
|
Telif © 2010 Sardalya Avı - Tüm Hakları Saklıdır |
|||||
Ne söylendi?